1. Dziś o godz. 18. 00 Msza św. w intencji Ojczyzny, miasta Stalowa Wola oraz o rozwój życia duchowego i religijnego w naszej parafii. Po Mszy św. nabożeństwo do św. Rity z poświęceniem róż.
   
   
2. W Wielkim Poście Droga Krzyżowa w piątki dla dzieci o godz. 16.30, dla młodzieży i dorosłych o godz. 7.30 i 17.15. Rozważania Drogi Krzyżowej w najbliższy piątek przygotuje Wspólnota Żywego Różańca. Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym w każdą niedzielę o godz. 17.00. Za udział w tych nabożeństwach można uzyskać odpust zupełny.
   
   
3. W przyszłą niedzielę po Gorzkich Żalach zmiana tajemnic różańcowych.
   
   
4. Pod chórem znajdziemy propozycje dobrych wielkopostnych uczynków dla dzieci, młodzieży, małżeństw i dorosłych. Losując kartkę można podjąć współpracę z łaską Bożą i realizować konkretne zadanie. Możemy także złożyć jałmużnę żywność w koszu wielkopostnym dla potrzebujących.
   
   
5. W Wielkim Poście jest okazja do modlitwy w intencji osób uzależnionych od alkoholu i o trzeźwość w naszej Ojczyźnie. Zachęcamy do podjęcie zobowiązań ekspiacyjnych na dowolny, nawet kilkudniowy okres. Deklaracje znajdują się na stoliku pod chórem. Złożone do skrzynki zostaną wpisane do Parafialnej Księgi Trzeźwości.
   
   
6. Dziękujemy za ofiary zebrane na remonty w naszym kościele w niedzielę inwestycyjną w kwocie 5698 zł. Natomiast do puszek na Ukrainę zostało zebranych 1605 zł. W następną niedzielę po każdej Mszy św. zbiórka do puszek na rzecz dzieła pomocy misjonarzom „Ad gentes”.
   
   
7. Pod chórem znajdziemy skarbonkę na ofiary na kwiaty do Bożego Grobu. „Bóg zapłać” za troskę o wystrój kościoła na święta.
   
   
8. W dniach od 13 do 15 marca organizowana jest w naszej parafii Michalicka Oaza Modlitwy dla młodzieży z całej Polski. Zwracamy się z serdeczną prośbą do Parafian o wsparcie w formie przyjęcia do swoich domów młodzieży na nocleg. Osoby, które są w stanie nam pomóc prosimy o zgłoszenie adresu i ilości osób w zakrystii lub w kancelarii parafialnej. Za każdą pomoc i otwarte serce serdecznie dziękujemy.
   
   
9. W poniedziałek o godz. 6.00 Msza św. za parafian z bloków 9 i 9A przy ul. Orzeszkowej w podziękowaniu za ofiarę na sprzątanie kościoła. W tym tygodniu prosimy o pomoc mieszkańców bloku przy ul. Orzeszkowej 11.
   
10. W minionym tygodniu z naszej parafii Pan powołał do wieczności śp. Damiana Karwat. Polećmy naszych bliskich zmarłych Bożemu Miłosierdziu.
    
    
11. Wszystkim Parafianom i gościom życzymy błogosławionej niedzieli i nowego tygodnia.

Myśli o cierpieniu

Wielki Post i rozważanie męki Pana Jezusa w sposób nieunikniony kierują moje myśli ku problematyce cierpienia. Wiem, że moje poszukiwania nie zakończą się definitywnym określeniem celu i słuszności ludzkiego cierpienia, ale też nie o to w tym wszystkim chodzi.

W głębi serca jestem bowiem przekonany, że nie chodzi tylko o zrozumienie cierpienia, ale być może przede wszystkim o jego wyrażanie. Tylko tak wejdziemy w tajemnicę cierpienia Boga i ludzkości. Zanim jednak o cierpieniu, słów kilka o poezji.

Za każdą kolejną próbą odkrywam, że poetą trzeba się urodzić i nie jest to jedynie kwestia wyboru lub doskonalenia umiejętności. Niestety, poetą nie jestem. Nie zmienia to jednak faktu, że właśnie w poezji często szukam inspiracji. Sięgam po największych. To tam zaczynam zauważać, że nie wszystko da się wyrazić wprost. Dla mnie, jako człowieka racjonalnego i mocno stąpającego po ziemi, wydaje się to pewnym paradoksem. Stwierdzam bowiem, że trzeba mieć dużo głębszy dostęp do siebie samego niż tylko analiza rozumowa. Dusza ludzka posiada różne „władze”, dlatego poznawanie jej jedynie od strony rozumu byłoby redukowaniem jej i odarciem z tego, co najpiękniejsze.

Tutaj dochodzimy do wiersza Czesława Miłosza „Walc” z tomu „Ocalenie”. Sam wiersz można poddawać wnikliwej interpretacji, gdyż stanowi on niesamowitą wyrocznię czasów, gdy nad światem zawiśnie czarna chmura totalitaryzmów: hitlerowskiego i stalinowskiego. Czytelnik, patrząc na tragiczne sceny zesłanych i katowanych, natrafia wreszcie na taki oto fragment: „Rozumiesz. Jest taka cierpienia granica, / Za którą się uśmiech pogodny zaczyna, / I mija tak człowiek, i już zapomina, / O co miał walczyć i po co”.

Jakże wymowny wydaje się obraz człowieka uśmiechającego się pod wpływem własnego cierpienia. Ktoś mógłby nawet pomyśleć, że to początek obłędu. Nic bardziej mylnego. W cierpieniu świadomość człowieka wzrasta. Przestaje patrzeć na świat oczami iluzorycznych pragnień i zachwytów, a zaczyna doświadczać, czym są zło i jego skutki.

Przypomina mi się oblicze Chrystusa ukrzyżowanego z Asyżu. W 1630 roku Innocenzo z Palermo wyrzeźbił krucyfiks, na którym w zależności od kąta patrzenia zmienia się wyraz twarzy Chrystusa. Raz wydaje się radosny, w innym ujęciu bolesny, aż wreszcie uderza nas agonalny grymas twarzy Jezusa. Cierpienie ma bowiem różne oblicza i nie da się go zamknąć tylko w jednej perspektywie. To właśnie dlatego także w naszym doświadczeniu cierpienia zmagamy się z jego różnymi perspektywami. Nie raz doświadczamy jego bezsensu. Zaraz potem doceniamy jego wartość wynagradzającą. Aż wreszcie zdarza się, że cierpienie nabiera mocy wyzwalającej.

Tak jak dla Chrystusa cierpienie było smutkiem i radością, tak również dla nas pozostaje wielowymiarowym doświadczeniem, dzięki któremu widzimy lepiej, słyszymy wyraźniej i kochamy mocniej.

Ks. Mateusz Szerszeń CSMA